Iedere maand bespreekt redacteur Ellen de Lange in Uitgelicht een actueel onderwerp vanuit antropologisch perspectief.

Waar het gaat om buitenlandse gebeurtenissen lezen en horen we in de media vaak vooral feiten. En van deze feiten mag je hopen dat ze objectief zijn. Zo ook waar het gaat om de situatie in Bangkok tijdens de noodtoestand vorige maand; het aantal slachtoffers, de verschillende betrokken partijen en enig inzicht in de standpunten van die partijen. Maar wat weten we nu van de manier waarop de Thaise bevolking deze situatie heeft ervaren? Niets, eigenlijk. Daarom geeft Ellen deze maand het woord aan haar Thaise vriendin Gift, die zij hieronder zelf nog zal introduceren.

Stille nacht in de stad van engelen

Ruim tien jaar geleden ontmoette ik in Australië het Thaise meisje Gift Udomchaipattanakitv. Stel je de meest vrolijke spring-in-het-veld voor, met wie je altijd ontzettend kunt lachen. Wij waren beide op uitwisseling ‘Down Under’ en hadden de grootste lol met z’n tweeën.

Nu wordt haar stad Bangkok verscheurd door geweld en onrust. Thailand is een monarchie met een democratisch bestel, maar verkiezingen gaan vaak gepaard met corruptie, waardoor er een hevige politieke crisis is ontstaan. Zogenoemde Roodhemden keren zich tegen minister-president Abhisit, omdat zij aanhangers zijn van de voormalig premier Thaksin Shinawatra.

Wat staan onze werelden ineens ver uit elkaar. Gift schreef onderstaande gedachten op, twee dagen na het instellen van de avondklok. Omdat geen krant of journaal de situatie zo kan beschrijven, wil ik het graag op deze plaats delen.*


"...An empty street, an empty house, a hole inside my heart...I am all alone, the rooms are getting smaller..."

This Westlife song that keeps playing over and over inside my head somehow accurately describes my current surroundings. I am surprised by the silence of the night. No sound of busy streets below, only the very occasional sound of a car motor passing by swiftly, the humming at some distance that seems so far away, or the low sound of a television set that creeps out of a neighbor’s door...

The night is so silent.

This is the second night of silence...

It is also the second night of curfew, the curfew that has not occurred in this nation in the past eighteen years.

I have been pondering about writing a note or two concerning the current political crisis escalating in my country for some time. In the past two months, event after event had been occurring one after the other, which finally led to the boiling point where the military and the protestors crashed. How many times did I wish to write some sarcastic and spiteful articles to condemn the violent act of the so called social underprivileged and their "peaceful" rally?

But the night is too silent and too calm. Somehow it has calmed my feelings and tamed my wild thoughts. Maybe silence itself is one of the effective cures our nation needs? Anger blinds our clear judgement. It can cause us to commit some regrettable crimes and inflict pain on others conscientiously or not. Feud inevitably leads to revenge and consequently revenge leads to another revenge. In the end, all of this turns into a vicious circle...again and again...

It is never easy to forget how much physical, economical, social and psychological destruction has been inflicted upon our nation. Rather, it is crucial to remember what happened so that we can all prevent the history from repeating itself.

Yet, forgiveness is essential to maintain the unity of nation. Many desire to see the divide of our nation. Let’s not give them what they want! At least, it is definitely NOT what our father wants. How many times did I have an urge to describe how much I love our King and explain to the world how important he is to his people?

Differing opinions do not necessarily constitute the division and that is the true concept of 'Freedom of Thoughts'.

Let the silence calm your mind and sooth your soul.

May silence be at your heart...


Gift Udomchaipattanakitv

* Gift heeft MensenStreken toestemming gegeven voor het plaatsen van haar tekst.